Jennifer (34) weet als geen ander hoe het is om gepest te worden. Niet alleen gedurende haar jeugd had ze moeite om aansluiting te vinden met haar leeftijdsgenootjes, maar ook in haar volwassen leven blijkt het enorm lastig om vrienden te vinden. Om anderen te helpen startte ze het initiatief: Pesten is niet leuk. 

"Mijn ouders hadden het briljante idee om te gaan verhuizen naar een afgelegen dorp waar ik niemand verstond"

Je bent vroeger zelf gepest. Hoe kijk je zelf terug op die tijd?
Dat was een vreselijke periode. Tot mijn tiende was er niks aan de hand. Ik had vrienden en had het naar mijn zin op de basisschool waar ik op zat. Totdat mijn ouders het briljante idee hadden om te gaan verhuizen naar een afgelegen dorp waar ze spraken met een dialect dat ik niet verstond. Ik begon vol moed met het maken van nieuwe vriendinnetjes, maar ik kon ze simpelweg niet verstaan. Het pesten begon toen al snel: Ik droeg de verkeerde kleren, mijn haar was te kort en ik ging naar een andere kerk dan alle anderen. Ik werd een outsider.

Heb je geprobeerd om het pesten te laten stoppen?
Ik probeerde van alles. Als er iemand ziek was in de klas dan ging ik er langs. Ik zat op allerlei clubjes en deed zoveel pogingen om vrienden te krijgen, maar het lukte telkens niet. Ik dacht dat alles anders zou worden als ik naar de middelbare school zou gaan, maar alle kinderen van groep 8 kwamen ook bij mij in de klas op de middelbare school en het pesten ging gewoon door. 

Op welke manieren merk je dat je nog last hebt van het gepest uit je verleden?
Eigenlijk is het me nog steeds niet gelukt om vrienden te vinden. Na de middelbare school besloot ik om die boerenkinkels te verlaten en kwam ik terecht in Amsterdam. Ik sloot me aan bij clubjes, commissies en andere netwerkshit. Toch vond ik ook daar geen vriendschappen, op dat moment voel je zoveel eenzaamheid. Ik heb mijn eigen bedrijf en ben succesvol, maar toch mis ik iets. “Waar the fuck zijn die vrienden nou toch?” 

"Mensen vinden me al snel mooi, succesvol en verdomd intimiderend. Dat begrijp ik ook"

Ik ben erachter gekomen dat er bij vriendschap iets bindends moet zijn. Ik ben nu moeder en ontmoet veel andere moeders. Dat schept dan toch sneller een band. Toch heb ik nog steeds het gevoel dat ik die waanzinnig goede vrienden mis. Straks gaat m’n baby naar de basisschool en dan kom je weer meer mensen tegen waarmee je connect. Ik vind ze uiteindelijk wel.

Wat is volgens jou de reden dat het telkens niet lukt om vrienden te krijgen?
Als je samen op de middelbare school zit dan heb je dat gemeen en zie je elkaar automatisch op school al. Zodra mensen moeite moeten doen dan haken ze af. Had ik eindelijk wat vrienden in Amsterdam, raakte ik ze meteen weer kwijt toen ik verhuisde naar Zaandam. Mensen willen niet eens een paar kilometer rijden voor hun vrienden. Daarnaast helpt het ook niet mee dat ik boeken publiceer en dat ik ondernemer ben. Mensen vinden me al snel mooi, succesvol en verdomd intimiderend. Dat begrijp ik ook. 

Welk advies geef je ouders van gepeste kinderen?
Ga praten met de ouders van degene die pest. Ik weet zeker dat de ouders van de kinderen die mij pestte geen idee hadden. Als ouder is het zo belangrijk dat je ingrijpt. Mijn ouders deden helemaal niks. Ze zeiden: “Schop toch gewoon terug”. Ik had liever gehad dat mijn ouders iets hadden geprobeerd, maar ik denk dat ze helaas niet wijzer zijn. Als je er helemaal alleen voor staat dan ga je zulke eenzame dagen door. Ik had de potentie om zo gelukkig te zijn, maar het zat er niet in. 

Met welk doel ben je het initiatief ‘Pesten is niet leuk’ begonnen?
Ik geloof dat we elkaar moeten informeren over de gevolgen van pesten en de ernst ervan. Met mijn website probeer ik ouders, pesters en gepeste kinderen hierover te informeren met als doel om het pesten te stoppen en voorkomen. Ik heb een spel ontwikkeld (WeFace.it) waarin kinderen het gesprek met elkaar aangaan over dit thema. Tijdens het spel kom je erachter dat iedereen even kwetsbaar is en dit brengt mensen dichter bij elkaar. 

Interesse in het spel WeFace.it? Klik hier voor de website

Foto: Bibi Veth