J

e noemt jezelf een medium. Wat houdt dat precies in? 
Ik zie mezelf als bemiddelaar. Ik communiceer tussen het aardse en datgene dat onverklaarbaar is. Ik zie iets meer, ik voel iets meer. Tevens kijk ik achter het gesproken of geschreven woord. Ik zie voornamelijk beelden en kleuren. Dat heb ik al sinds ik zeven jaar oud ben. Ik ben heel christelijk opgevoed maar voelde in dat gezin alleen maar angst, onvrede en weinig goddelijke liefde. Heel af en toe was het weleens zoals het hoorde, maar dat was niet vaak of slechts van korte duur. In mijn puberteit begon ik kritische vragen te stellen en wilde ik niet meer mee naar de kerk. Ik moest mee en ging dan toch mee om een beetje aanvaard te worden. Ik kwam er openlijk voor uit dat ik niet in hun God geloofde. Dat werd mij niet in dank afgenomen. Mijn moeder heeft me weleens Judas of de duivel genoemd en heeft mij op mijn 15e uit huis geplaatst in een kindertehuis.

"Mijn moeder heeft me wel eens Judas of de duivel genoemd"

Er zijn dingen gebeurd waar ik liever niet meer over spreek. Ik heb mij als kind heel alleen gevoeld. Ik heb momenteel geen contact met mijn moeder en zussen. Pas rond mijn dertigste hoorde ik van mijn vader dat zijn moeder helderziende was. Mijn oma uit Belgie was dus een medium. Toen vielen de kwartjes. Ik begreep het ineens helemaal. Ik weet nog goed dat ik in de zesde klas van de basisschool eindelijk eens de moed vond om een stage-meester te vertellen wat ik allemaal zag. Dit werd openlijk in de klas afgedaan als onzin. Toen heb ik geleerd om mijn mond te houden.

 

Terwijl ik vol bewondering naar Anita luister en mijn volgende vraag wil stellen word ik onderbroken. “Sorry dat ik je onderbreek, maar ik zie al de hele tijd een jong jongetje naast je staan. Heeft iemand die dicht bij je staat ooit een miskraam gehad toevallig?” Ik krijg het aardig warm en zit ineens toch iets minder comfortabel op mijn stoel. “Nee, niet dat ik weet” antwoord ik en ik besluit om snel mijn volgende vraag te stellen.

Toch heb je de moed gevonden om er wel voor uit te komen en om er zelfs je beroep van te maken. Waar vond je die moed?
Het ging vanzelf. Weinig mensen begrepen mij, een enkeling vond mij een vreemd kind. Ik weet nog steeds niet of ik ze dat letterlijk hoorde zeggen of dat ik hun gedachten kon oppiken. Ik praatte er niet over. Er was niemand die luisterde. Ik heb dus veel alleen moeten uitzoeken. Ik begon al op mijn achttiende aan yoga en meditatie, later studeerde ik marketing en psychologie en was ik een astrologie-freak. Toen er in Friesland eindelijk spirituele beurzen kwamen ben ik daar heen gegaan. Wat was ik verrast en blij toen ik Medium Loes van Loon ontmoette. Zij vertelde me dat ik de gave ook had. Ze kreeg mijn 2e naam Theodora door. Ze pakte mijn handen en zei: Wat krijg jij nu door? Ik hoorde ergens ver weg in mijn achterhoofd de naam Maria Catharina. Dit bleek later de naam van mijn helderziende oma. Ze nodigde me uit bij haar thuis in Hoorn om met andere paranormale mensen te oefenen. Toen kwam ik in een hogere versnelling. Ik werkte op dat moment nog bij de bank en ik had een goede baan. Ik troostte collega's met liefdesverdriet en voorspelde weleens wat voor de gein zo tussen neus en lippen door. En het klopte vaak. Ik zag het steeds minder zitten om tot aan mijn pensioen bij de bank te moeten werken. Elke dag dezelfde handelingen verrichten en al die jongeren kredieten af zien sluiten. Ik had andere talenten. Ik heb toen ontslag genomen bij de bank. 

"Ik voel bijvoorbeeld aan dat jij een heel krachtig persoon bent, Klopt dat?"

Wat doe je precies om iets binnen te krijgen?
In principe gaat het vanzelf. Als ik in de supermarkt loop zie ik van alles bij iedereen die ik tegenkom. Ik heb geleerd om dit te negeren en loop meestal te neuriën. Tijdens een consult focus ik me natuurlijk veel beter. Ik sluit dan mijn ogen en beeld in dat ik zaagsel in mijn hoofd heb om volledig leeg te kunnen zijn. Ik ontspan me dan en dan zeg ik: “Kom maar op! Laat maar wat zien, horen of voelen”. Dan begin ik te praten. Ik voel bijvoorbeeld aan dat jij een heel krachtig persoon bent, Klopt dat?

Ik lach wat.. “Als jij het zegt”. Ze vervolgt het gesprek. (letterlijke quote) "Er komen allemaal nieuwe dingen op je pad. Je gaat het enorm druk krijgen. "Erkenning" krijg ik door. Ben je met iets nieuws bezig? Denk je wel goed om jezelf? Het is niet altijd leuk om een beetje beroemd te zijn, maar daar ben je ook al achter gekomen vertellen ze me van boven. Laat je onzekerheid maar los. Arrogant zul je nooit worden, want daarvoor heb je al veel geleerd in dit en in vele vorige levens. Alhoewel een beetje allure je niet zal misstaan. Hahaha...wees maar gewoon jezelf dan is het precies goed. Je krijgt meer bezoekers op je online magazine en ik zie een doorbraak in de media. Je zult gehoord worden. Het voelt veelbelovend. Vooral doorgaan!" Lichtelijk overdonderd besluit ik door te gaan met het interview.

Waarom denk je dat deze gave überhaupt bestaat bij sommige mensen?
Het wordt ons niet geleerd op school en daarom ontwikkelen heel veel mensen hun gave niet. Ik geloof dat we op de wereld worden gezet om te leren. Ik geloof dat we 144 keer terugkomen op de aarde in een andere gedaante. Ik verdiep mij veel in karma en het lijden van de mens. Ik geloofde daar nooit in, maar ben er inmiddels van overtuigd. Ik heb veel meegemaakt en dat vormt je als persoon en daardoor ontwikkel je jezelf. Op mijn 25e heb ik een bijna-doodervaring gehad vanwege een verwaarloosde ontstoken blinde darm. Ik lag met een buikvliesontsteking in het ziekenhuis te wachten voor onderzoek. Ik had vreselijke pijn gehad, kon geen water meer binnen houden, droogde uit en vergat het leven hier op aarde. Ik dacht zelfs niet meer aan het lot van mijn kinderen. De pijn verdween en ik gleed langzaam weg. Ik was aan het sterven. Heel kort, een enkele seconde, zag ik een prachtig licht. Spierwit maar niet verblindend. Ik was in dat licht. Ik voelde me zo ontzettend gelukkig en ik dacht: “Eindelijk ben ik klaar met dit zware leven”. Ik voelde me gewichtloos en ik stond tussen honderden wezens in witte gedaantes die een kleed droegen van een stof die ik niet eerder had gezien. Ondanks dat ik geen gezichten zag herkende ik ze allemaal en voelde me veilig en weer thuis. Ik schiet er bijna vol van. Toen hoorde ik ineens letterlijk de woorden: Jij moet terug. Ik herinner me nog mijn grote teleurstelling. Ik werd weer beter en ben psychologie gaan studeren. Ik wilde weten wat er meer is tussen hemel en aarde en in de menselijke geest. Ik wilde mensen helpen die het moeilijk hebben. Geen twijfel mogelijk...

Ineens bedenk ik me dat er wel degelijk iemand is die dicht bij me staat en een miskraam heeft gehad van een jongetje. Ondanks dat ik misschien zelf te nuchter ben om te geloven in geesten vind ik het toch opmerkelijk. “Dat is jouw gids, hij beschermt jou” zegt Anita. Of het waar is of niet weet ik niet, maar het idee is toch prettig. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Ben je na het lezen van dit interview geïnteresseerd in een consult bij Anita? Bezoek dan haar website Klik Hier