Foto: Dylan van Vliet

Overdag is hij Joren. Een jongen die zoals hij zelf zegt het liefst lay back op de bank ligt te netflixen met een zak chips op zijn schoot. In de nacht gaat de broek uit en gaan de laklaarzen aan en transformeert Joren in Jake Credit waarmee hij the music industry wil veroveren met zijn act FATA BOOM.

Waarom Jake Credit?
Because I take credit for what I do. Ik sta volledig achter Jake en als ik Jake ben dan denk ik ook echt dat wat ik doe fantastisch is. Zeker als nachtvlinder moet je arrogant durven zijn, maar je moet ook zeker humor hebben. Jake is nu drie jaar oud en het is inmiddels ook echt mijn werk, als ik een club binnenloop als Jake ga ik meteen aan.

Wat betekent Jake voor jou?
Als Joren ben ik onzekerder over mijn lichaam. Dat geldt niet voor Jake, ik ben out there met mijn looks en sta halfnaakt op foto’s. Dat staat los van hoe ik over mijn eigen lichaam denk als Joren. Als Jake maak ik de juiste keuzes door bijvoorbeeld korsetten te dragen of steek ik mijn reet naar buiten. Dan krijg ik complimentjes. Voor mij is Jake een raam naar de buitenwereld. Joren staat binnen in huis en met Jake kan ik naar buiten komen. Als ik commentaar krijg sluit ik het raam en doet het me niks als Joren. 

Wat is zo inspirerend aan de nacht?
In How I met your mother zit een gezegde: “Nothing good happens after 2 AM”. Ik ben hier de levende tegenstelling van. De mooiste dingen gebeuren in de nacht, ik maak gekke, lelijke en hilarische dingen mee.

Ricardo van de Sande fladdert het liefst de hele nacht rond om zijn plezier met anderen te delen. Zijn vrolijkheid is aanstekelijk en zijn energie geeft energie. Met een gekleurde legging, glitters en een brede lach is Ricardo zijn eigen feestje. 

Hoe kom je aan de zelfverzekerdheid om volledig jezelf te zijn? 
Ik ben als kind heel onzeker geweest wat zich uitte in een eetstoornis. Hier heb ik in mijn jeugd mee geworsteld. Toen ben ik verhuisd naar Amsterdam. Ik ben in die tijd kort achter elkaar acht dierbaren verloren. Daarna heb ik besloten om schijt aan de wereld te hebben en om voor het eerst volledig mezelf te gaan zijn zonder grenzen. 

Ben je altijd volledig jezelf?
De maatschappij eist van ons dat we ons inhouden. Ik word niet aangenomen als ik kom solliciteren met nagellak op, ondanks dat het mij geen mindere werknemer maakt. Ik ga graag in discussie met degene die het woord ‘representatief’ heeft verzonnen. Wie bepaalt dat een blouse met stropdas representatief is en een gekleurde legging niet? 

Dankzij je uiterlijk sta je snel in het middelpunt. Welk gevoel geeft je dat?
Mensen denken wel eens dat ik aandacht wil. Ik wil een leuke avond hebben en die wil ik anderen ook bezorgen. Daarnaast vind ik het ook niet erg om aandacht te krijgen, daar is niks mis mee. Voor mij is het zijn van een nachtvlinder een expressievorm. Als ik mijn gezicht schilder dan begin ik gewoon ergens. Ik heb geen plan of speciale techniek. Ik volg mijn gevoel en er komt altijd weer iets anders uit. Dat maakt het leuk

Foto: Dylan van Vliet

Foto: Dylan van Vliet

Vier jaar geleden begon Chantalle Laurent als host bij The Butcher (Dé secret speakeasy style bar in de Pijp). Haar eerste concept; een exclusieve open minded terugkerend feestje genaamd: First things First was geboren. Dit smaakte naar meer en vier jaar later heeft ze meerdere feesten op haar naam staan waaronder: Kiss Bang Affair, FTF, Thirsty Thuisday, Kiss Bang Cruise en Sunday Social in het W hotel.

Wat is kenmerkend voor een ‘Chantalle Laurent’ event?
Ik vind een personal touch heel belangrijk. Ik nodig mijn gasten persoonlijk uit en verwelkom ze als host. Daarnaast probeer ik mensen met elkaar in verbinding te brengen waardoor er een community ontstaat. Ook nodigt mijn feesten mensen uit om je lekker op te doffen en te laten zien wat je in de kast hebt. Mijn publiek is gemixt: Van jong tot oud, van creative tot financial, locals tot internationls. Straight en gay. 

In hoeverre denk je dat jouw uiterlijk meespeelt in het succes van je evenement?
Uiterlijk of beter samengevat 'stijl' dragen een grote rol bij aan het succes en het imago van een event. Door als een kameleon met ieder event en thema mee te veranderen in stijl fungeer ik als rolmodel en nodig ik mijn gasten uit en probeer ik ze te inspireren om de moeite te doen om hun creativiteit en stijl te laten zien.

Wanneer is voor jou een evenement geslaagd?
Een event is succesvol wanneer de juiste ingredienten samensmelten tot één geheel. Zie het als een cocktail. De samenstelling, de smaak, de setting. Alles moet kloppen. Het is een totaal beleving.

 

Hoax zet haar eerste stap binnen in Club Nyx. Haar haar is groot, haar borsten groter en haar uitstraling ontzettend. Van top tot teen kloppend en bloedmooi. De Ariana’s en Mariahs in onze wereld zouden met hun staart tussen hun benen afdruipen als ze naast Hoax zouden staan. In haar werk is ze net zo groot: feestjes hosten, DJ'en en het zijn van doorbitch. 

Hoe is Hoax ontstaan?
Ik was zeven jaar geleden op een themafeestje en besloot om in drag te gaan. Het was niet perse iets wat ik altijd al wilde doen, maar het leek me gewoon leuk om eens te proberen. Ik werd toen meteen gevraagd door Martin C de Waal om doorbitch te zijn voor zijn feestje (Disco total). Opeens had ik een baan en het is vanaf dat moment alleen maar gegroeid. Van draaien in de toiletten in Club Nyx tot het geven van eigen feestjes (One night Only).

Waarom heb je gekozen voor de naam ‘Hoax’ ?
Een Hoax is iets wat bedacht is door mensen met de intentie om echt te lijken. Ik vond dat een mooie metafoor voor wat ik doe. 

Is er een groot verschil tussen Joost en Hoax?
Het is aardig verweven, maar Hoax is wel echt mijn werk. Ik kan dan niet chagrijnig zijn. Mensen betalen me om sfeer te maken en dat doe ik dan ook. Joost heeft daar niet altijd zin in. Ondanks dat ik zowat leef in een walking closet vind ik het ook heel fijn om geen zere voeten te hebben van het op hakken lopen of om niet telkens recht te hoeven zitten. 

Foto: Dylan van Vliet

Foto: Dylan van Vliet

Als Aisa Lee aka Aiscream draait weet je één ding zeker: dit wordt een leuke avond! Overdag loopt Aisa het liefst rond in een joggingbroek en slobbertrui, maar in de avond ontwaakt haar alter ego: Aiscream. Dan komt de inner drag queen in haar los: lippenstift, valse wimpers, dikke eyeliner, blush en highlither. Hoe groter en gekleurder het haar hoe beter.

Wanneer besloot je om te gaan draaien en hoe heb je het voor elkaar gekregen om er ook je geld mee te verdienen?
Toen ik 15 was zat ik in de feestcommissie van mijn school. We hadden goede hip hop dj’s, maar ik vond dat er te veel muziek niet gedraaid werd. Daarom besloot ik dat zelf te doen. Toen ik 19 was en inmiddels al op veel schoolfeestjes had gedraaid had ik de ballen om een intieme club in de Warmoesstraat (Winston Kingdom) te vragen of ze nog een dj zochten. Ik had een try-out gedaan en werd direct aangenomen! Binnen twee maanden kreeg ik een vaste wekelijkse avond in Dansen Bij Jansen op dinsdagavond en draaide ik opeens zes keer per maand.  Daarna is het balletje gaan rollen.

Hoe kwam je op de naam 'Aiscream'?
Ik maakte vroeger al veel woordspelingen met mijn naam. Met Ais(a) kan je heel veel doen, maar Aiscream vond ik het leukste, omdat er zowel Ice cream als I Scream staat. Ik schreeuw best wel veel en 99% van de tijd klink ik als een corpswijf. Ironisch genoeg ben ik niet een grote ijsliefhebber.

Je werkt voornamelijk in de nacht. Wat vind je zo mooi aan de nacht?
De nacht is sociaal! Je bent nooit alleen. Soms beleef je zulke intieme momenten met mensen die je anders nooit zou hebben. Mensen klikken in het nachtleven veel sneller, omdat de drempel lager is (vaak natuurlijk ook door drank). Je kan je nieuwe bestie of lover ontmoeten, maar meestal blijken de relaties die je maakt 's nachts toch wel oppervlakkig te zijn. Dat is helemaal niet erg! Ik vind het heerlijk om 's nachts met mensen te zijn die net zo kunnen genieten van feestjes en dansen als ik, maar ik hoef niet altijd bij ze op de thee.

 

Jordi Ariza Gallego organiseert al jaren feestjes. Feestjes die hij zelf theatraal noemt. Feestjes met voldoende waanzin, gekkigheid en romantiek. Feestjes voor vrijdenkers, paradijsvogels en levensgenieter. 

Je host veel evenementen. Hoe ben je hier ooit mee begonnen?
In 2007 heb tijdens het uitgaan in Amsterdam mijn kompaan ontmoet, Dick Koopman. Toen in die tijd kon in assisteren bij een club avond in Studio80 die M.U.L.T.I.S.E.X.I. heette. Een artistieke queer avond waarin ik video-visuals aanleverde, bewegend behangpapier was mijn specialiteit. Na een aantal producties werd ik gevraagd om ook buiten de video beelden mee te denken over de conceptuele invulling. Dick Koopman en ik zijn een jaar later UltraSexi begonnen om de producties die we nu samen doen verder uit te breiden.

Wat wilde je als kind ‘later’ worden?
Drakentrainer

Wat voor advies heb je voor anderen die ook evenementen willen hosten?
Wees creatief, vernieuwend. Werk samen en speel met je vrienden in de nacht. Uit die passie kunnen mooie nachten komen waar andere ook willen dansen op jouw beat.

Waar zie je jezelf over 5 jaar (qua carriere)?
Waarschijnlijk sta ik voor of achter bar, als homosexuele-baron, trotse eigenaar nachtclub, trachtend een nieuwe Waldolala te zijn. In the end, zal ik toch een drakentrainer zijn.

Foto: Dylan van Vliet

Foto: Dylan van Vliet

Diego de Mos is de jongste nachtvlinder uit het rijtje. Met zijn twintig jaar en twintig centimeter hoge hakken mag hij niet ontbreken. Hoe hij op de shoot locatie kwam? Nou, gewoon volledig in drag met de tram. Wij maken alvast een diepe buiging voor zijn lak aan starende blikken.

Hoe kom je aan de zelfverzekerdheid om volledig jezelf te zijn? 
In de brugklas begon ik met experimenteren met kleding om mijn onvrede te kunnen uitten. Ik denk dat ik uit die tijd al heel veel zelfverzekerdheid heb gekregen. Als je op zo’n jonge leeftijd wordt aangestaard wordt je resistent tegen kritiek. Sociaal gezien bracht me dit alleen geen succes. Ik ben in die periode uit eenzaamheid mijzelf ‘normaler’ gaan kleden. Al snel kwam ik erachter dat dit mij geen geluk bracht en toen heb ik besloten om niet meer bezig te zijn met de mening van een ander.  

Wat zou je willen zeggen tegen de mensen die zich inhouden qua uiterlijk?
Been there, done that. Tenzij het je écht gelukkig maakt om niet op te vallen, wie ben ik om daar over te oordelen? Wanneer mensen het wél heel graag willen maar niet durven kan ik maar één tip geven: fucking do it. 

Make-up wordt snel geassocieerd met vrouwelijkheid. Hoe denk jij hier over?
Ik sta er zelf nauwelijks bij stil. Mannen hebben maatschappelijk gezien nog steeds niet dezelfde cosmetische rechten als vrouwen terwijl we in 2017 leven. Tuurlijk zou ik dat willen veranderen en dat doe ik door te beginnen bij mijzelf. Ik draag vrijwel dagelijks make-up en ik ben er trots op. Niemand hoort te kunnen bepalen wat typerend ‘mannelijk’ of ‘vrouwelijk’ is.